به نام خدايي که تو را آفريد تا مرا شکنجه دهي
کاش مي شد عشق را تبخير کرد
دست و پاي عشق را زنجير کرد
کاش مي شد در عثاي سرنوشت لحظه اي آينده را تفسير کرد
کاش مي شد عمر از کف رفته را چون نوار زندگي تکثير کرد
زندگي حس غريبي ايست که يک مرغ مهاجر دارد
پس اي يار هميشگي من اينقدر مرا شکنجه مده

کمکم کن اسمون دیگه وقت رفتنه

وقت دل بریدن و لحظه ی گذشتنه

کمکم کن اسمون میخوام ازاین دنیا برم

هم از این شهر شلوغ هم از این دنیا برم

برم اونجایی که باز روزاشون افتابیه

شباشون خوب و قشنگ اسمون مهتابیه

رفتن من رسیدن به نوره

رد شدن از این شب سوت و کوره

رفتن من تولد دوباره س

پر شدن از حقیقت عبوره

میرم اما یادتون همیشه یاد منه

اومدم نت بعد رفتم تو نظرات یحیی منو شگفت زده کرد !!!!یکی از بچه های گل روزگاره!!!!تو تبریزه

فامیلمونه

بچه پرو خجالت نمی کشی چرت و پرت می نویسی؟خیلی حرف بزنی یحیی عکستو می ذارم تو وب!!!!

بعد خونه ی خواهرمم هستم و زیاد می آم نت!!!

ولی حیف یاهو مسنجر رو نداره ولی دعا کنید سیستمش بکشه دانلود کنم یاهو رو

فعلا بای!!!!!!!!

یحیی بیا وب گروهی بزنیم!!!!فردا ساعت ۱۲ آپ می کنم!!!

                      ترسم صدای پرپرت از خواب بیدارش کند!!!!